DAG 11

1 januari 2026

TERUGREIS met dubbele gevoelens🤷

Ik verlangde er naar om de grens met België over te kunnen steken.
Ondanks dat ik geen moment er aan gedacht had maar dt kwam onderweg naar de Belgische grens weer naar boven.
WAT als ze me onverhoops tóch aan zouden houden🤷

Maar die gedachte zette ik onmiddelijk van me af toen we het bord op de foto tegen kwamen😉

We waren in Belgié aangekomen en ondanks dat ik me een stuk vrijer voelde leek het weer ons niet mee te zitten óf wilde het ons waarschuwen.

Want we hadden het sinds onze aankomst in Nederland mooi droog gehouden.
Dat is wel eens anders geweest want het regent eerder dan dat de zon schijnt.

Wat Nederland vanaf 2 januari ruim een week heeft bezig gehouden, kregen wij 1 januari al !

De sneeuwbuien begonnen toen we nét buiten Luik kwamen en niet zo’n klein beetje !

Ik dacht na over alerlei scenario’s welke zich aan ons konden ontvouwen.

HET BELANGRIJKSTE DOEL: de sneeuwbui door te komen en vervolgens proberen voor te blijven !

Zo kwam ik al vrij snel op het idee om de weer-app continu te raadplegen over plaatselijke weersomstandigheden.

Op deze manier kon ik zien wanneer “sneeuwbuien”, in “mogelijk kans op een enkele sneeuwbui” veranderde en wist ik dat ik in ieder geval dat ik in de buitengrenz van het sneeuwfront zou rijden.

Dit zou alleen nog een paar uurtjes gaan duren !
De schemer maakte plaats voor een zwart-witte nacht.

De hele avond door bleef het sneeuwen en we kwamen op een gegeven moment nog amper vooruit.
Hierop besloot ik vroeger dan diep van binnen gewild, om te stoppen !
We namen de afrit bij Parc national regional du Morvan.

Bordeaux hadden we helaa niet gehaald dankzij de sneeuw lawine welke ons pad kruistte.
Maar de nachtelijke sneeuw in combinatie met Kerstversieringen gaven een bijzondere sfeer waar door het géén vervelende rit was geworden.

Moe maar voldaan viellen we om.

DAG 11

2 januari 2026

Na heerlijk geslapen te hebben, ontwaakte we beiden even voor zes.
Het aller eerst wat ik deed was, buiten kijken of het nog sneeuwde ?
De nacht was vrij rustig verlopen en het begon net weer wat dwarrelsneeuw te geven warop ik mijn vriendin aan keek en zij; zullen we ???

Om 6 uur die ochtend reden we weg van wederom een camperplaats zonder enige facilliteiten.
We hadden het plan op gevat om hopelijk tot San Sebastian te komen maar door een weg opbreking werden we van het ene “Parc National” naar het andere door verwezen. Die rit was 989km en niet zo mooi om niet saai te noemen todat we via Clermont-Ferrand ‘Parc narurel des Volcans d’Auvergne’ naar ‘Brive  a Gaillarde’ linksaf naar het Zuid reden via ‘Bergerac’ tichting Agen via de N21. Deze laatste kronkeld langs het riviertje af, diep in het dal van Hoog-gebergte naar Laag-gebergte. Een weg van ruim 60km lang beginnende met een tunnel van ruim 6km (geschat) lang.

Alsof je een sprookje binnen reed bij het verlaten van de eindeloze tunnel.
DAG 13

3 januari 2026

We hadden nog 1200 km voor de boeg dus in eerste instantie had ik daar 2 dagen voor ingepland máár gezien weersomstandigheden en camper plaatsen welke alles behalve enig comfoor boden, besloten we rond de middag om de reis naar huis in één keer door te zetten. Ik had namelijk gezien op de Tomtom dat we rond 19uur thuis zouden arriveren?

Dat bleek de enige juiste beslissing te zijn want de sneeuwbuien waren varvangen door regenval en bewolking.

TOP OF THE WORLD !

Nadat we het rivierdal achter ons lieten, lag er een inmense klim op ons te wachten. Dat korte zonnestraltje maakte plaats voor mist, dichte mist. Deze trok vervolgens weer op om in de wolken terecht te komen en toen we daar uit kwamen………

De wereld ging voor ons open, we waren op het topje van de wereld terecht gekomen !

Althans voor onze camper dan 😉

Het was net een kolkende zee maar de rotsblokken waren toch écht de bergtoppen om ons heen.

Ik werd er gewoon eventjes stil van🤭

 

We reden door en naar mate we dichter bij de grens van Spanje kwamen, werd het weer zichtbaar beter !

Tegen 14 uur nam ik contact op met onze vrienden die op onze dieren pastte, dat we s’avonds om 19.20uur thuis zouden zijn.

En zó geschiede want om 19.22uur rolde we de poort van ons huis binnen !

Daar voor hadden we wel flink door moeten rijden máár…..

Ik moest terug naar mijn 4 honden 6 vogels en 1 kat toe.

Eenmaal thuis bleken die zich waanzinnig lief gedragen hadden.

Ik was rots op ze 🙏

Die avond ons avontuur gedeeldt.

Moe maar voldaan zocht ik die avond mijn mandje op.