Degenen onder jullie die de Hebreeuwse media niet nauwgezet hebben gevolgd, hebben misschien het grootste verhaal gemist dat Israël vandaag domineert. Hier is een korte samenvatting van hoe het allemaal is verlopen:

Het begon met een onderzoek naar het vermeende misbruik van een Hamas-terrorist die aan het begin van de oorlog in een IDF-faciliteit werd vastgehouden. Een bewerkte en bevooroordeelde video van het vermeende misbruik werd snel gelekt naar de Israëlische televisie en verspreidde zich wereldwijd, vergezeld van beschuldigingen dat Israëlische soldaten “Palestijnse gevangenen verkrachtten.” (Terzijde: dit is verre van de waarheid, maar het verhaal gaat veel dieper.)

Een publieke verontwaardiging leidde tot een formeel onderzoek door de plaatsvervangend procureur-generaal van de IDF. Zijn bevindingen? Hij beweerde dat er “geen enkele mogelijkheid” was om de bron van de lek te identificeren, en dat de video “geen gevaar voor de Staat Israël vormde” ondanks de enorme schade die het aan het imago van Israël toebracht en de toename van antisemitisme wereldwijd.

Deze conclusie werd verdedigd voor het Hooggerechtshof en in de Knesset, en zelfs gesteund door de procureur-generaal van Israël, die critici berispte omdat ze in twijfel trokken hoe het kantoor van de procureur-generaal zijn eigen zaak kon onderzoeken, met de vraag: “Hoe durven jullie de professionaliteit van het onderzoek in twijfel te trekken?”

Het verhaal verdween daarna meer dan een jaar uit de krantenkoppen terwijl de strafzaak tegen de soldaten doorging. Toen bracht een routinematige leugendetectortest die werd afgenomen bij een officier die diende als woordvoerder van de procureur-generaal de hele affaire aan het licht.

Het blijkt dat niet alleen de procureur-generaal zelf achter de lek zat, maar dat ze ook haar eigen plaatsvervanger aanstelde om het “onderzoek” te leiden, waarbij ze handig geen enkel bewijs vond. Ze misleidde de rechtbank, de Knesset en het publiek over het hele proces.

Erger nog, het is nu aan het licht gekomen dat er een geheime WhatsApp-groep was van minstens negen IDF-officieren uit haar afdeling die allemaal de waarheid over de lek en de doofpotaffaire kenden en ervoor kozen te zwijgen.

Gisteren heeft de Israëlische minister van Justitie de procureur-generaal geïnformeerd dat zij uitgesloten is van toezicht op de zaak, omdat zij medeplichtig was aan de doofpotaffaire en het onderzoek heeft belemmerd.

Je zou dit eerlijk gezegd niet kunnen verzinnen. Degenen die de gerechtelijke hervorming van de regering steunen, wijzen nu op deze zaak als het duidelijkste voorbeeld tot nu toe van hoe diepgeworteld de “deep state” is in de Israëlische instellingen.

(Guy Azriel)

En ik zal toevoegen:

Wat heeft de Militaire Procureur-Generaal op haar telefoon staan dat ze naar verluidt een zelfmoordpoging zou in scène zetten alleen om het te laten verdwijnen?